► Η ΔΕΞΙΑ ΠΤΕΡΥΓΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΓΙΑ ΠΑΡΑΜΟΝΗ ΣΤΗΝ ΕΕ!

► ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΡΙΒΗ ΤΟΥ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ BREXIT ΤΟΥ ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑΤΟΣ!

ΑΜΕΣΗ ΑΠΟΧΩΡΗΣΗ ΤΗΣ ΒΡΕΤΑΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ!  

Κύριο άρθρο, Δευτέρα 28/8/2017, της καθημερινής εφημερίδας News Line, του Επαναστατικού Κόμματων Εργατών (Βρετανικό Τμήμα της Διεθνούς Επιτροπής της 4ης Διεθνούς) – πηγή: https://www.wrp.org.uk/news/13585

4073

Διαδήλωση εργαζομένων στο Λονδίνο το Σάββατο 1 Ιούλη για την ανατροπή της κυβέρνησης Τόρις και της λιτότητας.

Η ηγεσία του Εργατικού Κόμματος κινητοποιήθηκε για να ξεπουλήσει και να μαχαιρώσει πισώπλατα το Brexit αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και την εργατική τάξη. Ο Κίαρ Στάρμερ, υπεύθυνος του Εργατικού Κόμματος για την Έξοδο από την ΕΕ, μεταμόρφωσε το γραφείο του στο αντίθετο του! Το έκανε Γραφείο Παραμονής στην ΕΕ με κάθε κόστος και με οποιοδήποτε μέσο.

Ο Στάρμερ σε xθεσινό του άρθρο στην κυριακάτικη εφημερίδα Ομπσέβερ http://www.theguardian.com/commentisfree/2017/aug/26/keir-starmer-no-constructive-ambiguity-brexit-cliff-edge-labour-will-avoid-transitional-deal πρότεινε μια μεταβατική περίοδο «την πιο σύντομη αλλά και όσο χρειάζεται» στη διάρκεια της οποίας η Βρετανία θα παραμείνει στην ενιαία αγορά, στην τελωνειακή ένωση, και θα πληρώνει τις οικονομικές συνεισφορές στην ΕΕ, και επίσης θα υπακούει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο γι’ όλη αυτή την περίοδο. Το άρθρο του Στάρμερ τονίζει  ότι μετά απ’ αυτή τη μεταβατική περίοδο, το Εργατικό Κόμμα μπορεί να αποφασίσει αν θα παραμείνει στην ενιαία αγορά και στην τελωνειακή ένωση! Χαράς ευαγγέλια για όλους τους δεξιούς υποστηριχτές της ΕΕ μέσα στο Εργατικό Κόμμα!

Ο Στάρμερ είχε συμφωνήσει από την περασμένη Πέμπτη με την ηγεσία των Εργατικών και μελών του «σκιώδους υπουργικού συμβουλίου» γι’ αυτό το πραξικόπημα,  όπως ανακοίνωσε το γραφείο του αλλά και το γραφείο τού ηγέτη του Εργατικού Κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν. Η πρόταση του Στάρμερ κάνει το ξεπούλημα των Ελλήνων εργαζομένων από το ΣΥΡΙΖΑ να φαίνεται σχεδόν ηρωικό – το Εργατικό Κόμμα υποκύπτει πριν ακόμη μπει στη μάχη!

Sat 1 July Matthew Chattle

Από τη διαδήλωση στο Λονδίνο 1 Ιούλη ενάντια στη λιτότητα, για την ανατροπή της κυβέρνησης μειοψηφίας της δεξιάς. Φωτό Mathew Chattle

Η δεξιά πτέρυγα των Εργατικών, υποστηριχτές του πρώην πρωθυπουργού Τόνι Μπλερ (που συνωμότησε με τις ΕΠΑ για τον παράνομο πόλεμο ενάντια στο Ιράκ το 2003) έχουν τρελαθεί από τη χαρά τους και ετοιμάζουν ψηφίσματα υπέρ του Στάρμερ και των πραξικοπηματιών για το Συνέδριο του Κόμματος το Σεπτέμβρη.

Τώρα αρχίζει να διαφαίνεται τί θα γίνει στο Κοινοβούλιο στις 7 Σεπτέμβρη όταν το νομοσχέδιο «Ευρωπαϊκή Ένωση (Αποχώρηση)» θα συζητηθεί για δεύτερη φορά. Οι ηγέτες του Εργατικού Κόμματος θα αναζητήσουν την υποστήριξη των αρκετών Τόρις (Συντηρητικό Κόμμα) που υποστηρίζουν την παραμονή στην ΕΕ, για να νικήσουν την Κυβέρνηση (συνασπισμός των Τόρις τής Τερέζα Μέη με τους ακροδεξιούς ενός μικρού βορειο-ιρλανδικού κόμματος) και έτσι να επιβάλουν εκλογές. Σε μια τέτοια περίπτωση οι δεξιοί του Εργατικού Κόμματος θα ηγηθούν ενός συνασπισμού με τους Τόρις και τους Σκωτζέζους και Ουαλούς εθνικιστές, για να παραμείνουν στην ΕΕ και να συντρίψουν την απόφαση του λαού που εκφράστηκε στο δημοψήφισμα του Ιούνη 2016.

Στο άρθρο του στην εφημερίδα Ομπσέρβερ ο Στάρμερ έγραψε ότι τέλειωσε η περίοδος της «επικοδομητικής ασάφειας», και ότι «οι Εργατικοί θα αναζητήσουν μια μεταβατική συμφωνία που διατηρεί τα σημερινά βασικά στοιχεία. Αυτό σημαίνει ότι θα προσπαθήσουμε να παραμείνουμε στην τελωνειακή ένωση με την ΕΕ και μέσα στην ενιαία αγορά σ’ αυτή την περίοδο. Σημαίνει ότι θα υπακούουμε στις κοινές διατάξεις και των δυο». Ο Στάρμερ τονίζει ότι «πάντα θα έχουμε ως προτεραιότητα τις θέσεις εργασίας και την οικονομία. Αυτό σημαίνει ότι η παραμονή σε μια μορφή τελεωνειακής ένωσης με την ΕΕ είναι ο πιθανός τελικός στόχος για το Εργατικό Κόμμα, αλλά αυτό θα προέλθει από διαπραγματεύσεις».

Οι υπέρμαχοι της ΕΕ βουλευτές και στελέχη του Εργατικού Κόμματος τώρα κινητοποιούνται. Δυο βουλευτές, οι Χέϊντι Αλεξάντερ και Άλισον Μακγκόβερν, δημοσιοποίησαν ψήφισμα για το Συνέδριο του Κόμματος, το Σεπτέμβρη στο Μπράϊτον, όπου αναφέρουν ότι «το Εργατικό Κόμμα είναι απόλυτο  στην προστασία των θέσεων εργασίας, στην αντιμετώπιση της λιτότητας και στην υποστήριξη των  δικαιωμάτων των εργατών και των καταναλωτών, γι’ αυτό το να παραμείνουμε στην τελωνειακή ένωση και στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Περιοχή δεν χρειάζεται σκέψη».

16-06-26-12172

Από διαδήλωση στο Λονδίνο εργατών χαλυβουργίας το 2015 ενάντια στο κλείσιμο του εργοστασίου. Η γραφειοκρατική ηγεσία του TUC αρνείται πάλη για την επανα-εθνικοποίηση των εργοστασίων και ανατροπή της δεξιάς κυβέρνησης συνασπισμού των Τόριδων Φωτό News Line.

Στο άρθρο του ο Στάρμερ γράφει: «Γι’ αυτό μια μεταβατική περίοδο με Εργατική Κυβέρνηση θα είναι όσο το δυνατό πιο σύντομη, αλλά όσο χρειάζεται. Δεν μπορεί να γίνει ένα είδος ατέλειωτου καθαρτήριου. Κάτι τέτοιο απλά θα δημιουργήσει τη δική του ανασφάλεια και ασάφεια […] πρέπει να στηρίζεται σε μια συμφωνία που, όπως διασαφήνισε το Εργατικό Κόμμα στο μανιφέστο μας, διατηρεί τα καλά της τελωνειακής ένωσης και της ενιαίας αγοράς. Πώς αυτό τελικά θα πραγματοποιηθεί είναι δευτερεύον στο σκοπό». Ο σκοπός είναι η παραμονή στην ΕΕ.

Οι εργαζόμενοι στο Εργατικό Κόμμα και στα συνδικαλιστικά σωματεία τώρα πρέπει να κινητοποιηθούν για να συντρίψουν αυτούς τους πραξικοπηματίες και να τους εκδιώξουν από το Εργατικό Κόμμα. Οι οργανώσεις του Εργατικού Κόμματος πρέπει να ψηφίσουν έκτακτες αποφάσεις που να απαιτούν την παραίτηση του Στάρμερ και των μελών του «σκιώδους υπουργικού συμβουλίου» που τον υποστηρίζουν, καθώς και την απομάκρυνση των βουλευτών του κόμματος που υποβοηθούν αυτό το πραξικόπημα.

Τα συνδικαλιστικά σωματεία που θα συμμετάσχουν στο Συνέδριο του TUC [βρετανική ΓΣΕΕ] πρέπει να αποφασίσουν ψηφίσματα που να αποκηρύσσουν αυτό το πραξικόπημα που προετοιμάζεται, και να καλέσουν για την άμεση αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ. Το TUC πρέπει να ψηφίσει έκτακτη απόφαση που να καλεί σε γενική απεργία για την ανατροπή της μειοψηφικής κυβέρνησης των Τόρις από τα αριστερά και την εγκαθίδρυση κυβέρνησης των εργατών που θα αποχωρήσει από την ΕΕ και θα πραγματοποιήσει τη σοσιαλιστική επανάσταση στη Βρετανία, με την απαλλοτρίωση των αφεντικών και των τραπεζιτών και την εγκαθίδρυση του σοσιαλισμού. –

 

Advertisements

Η ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΗΓΕΣΙΑ ΠΡΟΔΙΔΕΙ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ

TUC MARCH 20 Oct 14

Άρθρο της καθημερινής εφημερίδας Νιούς Λάϊν http://www.wrp.org.uk, του Επαναστατικού Κόμματος Εργατών (Βρετανικού τμήματος της Διεθνούς Επιτροπής της 4ης Διεθνούς), Δευτέρα 20 Οχτώβρη 2014. Πηγή: http://www.wrp.org.uk/news/10287

150.000 εργαζόμενοι, συνδικαλιστές, φοιτητές και νεολαία συμμετείχαν το απόγευμα του Σαββάτου στο Λονδίνο στη διαδήλωση «Η Βρετανία χρειάζεται αυξήσεις μισθών» που οργάνωσε το TUC (Trades Unions Congress = Συμβούλιο Εργατικών Συνδικάτων, η βρετανική ΓΣΕΕ).

Στη διάρκεια της περασμένης βδομάδας πραγματοποιήθηκαν με τεράστια επιτυχία πανεθνικές απεργίες από τους δημοσίους υπαλλήλους (Τετάρτη) και στο τομέα δημόσιας υγείας (Πέμπτη) με μαζικές διαδηλώσεις δεκάδων χιλιάδων.

Οι 150.000 που πήραν μέρος στο Λονδίνο, καθώς επίσης και οι δεκάδες χιλιάδες που συμμετείχαν στις διαδηλώσεις στη Γλασκόβη και στο Μπελφάστ, σηματοδοτούν μια τεράστια αλλαγή στο εργατικό κίνημα της Βρετανίας. Αναδεικνύεται ένα μαζικό κίνημα εκατομμυρίων που αρνούνται να κάνουν πίσω στη μάχη για αυξήσεις και στη μάχη ενάντια στα κλεισίματα και στην ιδιωτικοποίηση του Εθνικού Συστήματος Υγείας. Αυτό το κίνημα απαιτεί επίμονα από τα συνδικάτα να παλέψουν για να πάρουν πίσω όλα όσα αρπάχτηκαν από την εργατική τάξη, τους μικρομεσαίους και τη νεολαία μετά την κατάρρευση του 2008.

Καθώς αναδεικνύεται αυτό το αγωνιστικό εργατικό κίνημα, θα υποστηριχτεί από τα εκατομμύρια της νεολαίας στη Βρετανία. Και πιο δυναμικά από τη νεολαία στη Γλασκόβη και στη Νταντί που υποστήριξαν τον τερματισμό της Τόρικης ένωσης Αγγλίας-Σκωτίας στο πρόσφατο δημοψήφισμα.

Photo 2

Τώρα μια επαναστατική κατάσταση διαμορφώνεται γρήγορα στη Βρετανία, γιατί η αντίδραση της κυβέρνησης των Τόριδων στις εργατικές απεργίες και διαδηλώσεις θα είναι να σφίξουν ακόμη τα λουριά για να επιβάλουν τη δική τους οικονομία σκλαβιάς, όπου εκατομμύρια εργάζονται και δημιουργούν τεράστια κέρδη για τους καπιταλιστές, αλλά είναι αδύνατο να προμηθεύσουν φαγητό, στέγη και ρούχα στις οικογένειες τους.

Οι Τόριδες προετοιμάζονται να εντείνουν τον ταξικό πόλεμο σ’ όλα τα μέτωπα, να περάσουν νέους νόμους ενάντια στα συνδικάτα καθώς επίσης και αντι-τρομοκρατικούς νόμους που θα μπορούν να εφαρμόζονται ενάντια στα συνδικάτα όσο και ενάντια στο Ισλαμικό Κράτος.
Θέλουν νέους νόμους ενάντια στις απεργίες που θα απαιτούν τη συμμετοχή τουλάχιστον 50% όλων των εργαζομένων σε ψηφοφορία για να θεωρείται νόμιμη μια απεργία, και να αφαιρέσουν εντελώς το δικαίωμα στην απεργία ξεκινώντας από την πυροσβεστική υπηρεσία, τα ασθενοφόρα και το μετρό του Λονδίνου. Σκοπεύουν να πάνε πίσω το βιοτικό επίπεδο και τα βασικά δικαιώματα της εργατικής τάξης τουλάχιστον ένα αιώνα. Τα σχέδια αυτά τα ξέρουν και τα αφεντικά το ξέρουν αλλά και η συνδικαλιστική ηγεσία, και τώρα άρχισε να το διαισθάνεται η εργατική τάξη και η νεολαία.

Σ’ αυτή την κατάσταση το Εργατικό Κόμμα ήδη έχει ταχτεί με το μέρος των αφεντικών και δηλώνει ότι αυτό θα κάνει όσες περικοπές κάνουν και οι Τόριδες για να σωθεί ο καπιταλισμός.

Οι συνδικαλιστές ηγέτες, στο πρόσφατο συνέδριο τους, προσπάθησαν να κρύψουν την αλήθεια από την εργατική τάξη και προσκάλεσαν τον Διοικητή της Τράπεζας της Αγγλίας να μιλήσει στο συνέδριο!

Οι ηγέτες του TUC απέσυραν την απόφαση του συνεδρίου, που είχαν εδώ και δυο χρόνια, που τόνιζε ότι η συνδικαλιστική ηγεσία πρέπει να «προετοιμάσει την οργάνωση» μιας γενικής απεργίας. Την ώρα που τα αφεντικά ετοιμάζονται να μαχαιρώσουν την εργατική τάξη, το TUC αρνήθηκε κάθε συζήτηση για γενική απεργία. Ο ηγέτης του συνδικάτου GMB Κένι δημόσια δήλωσε ότι μια γενική απεργία είναι «αδύνατη». Ο Λένιν αποκάλεσε τέτοιους ηγέτες «εργατικούς υπολοχαγούς του καπιταλισμού».

Στην πορεία του Σαββάτου η Νιους Λάϊν ρώτησε τον Κένι ότι, «σας αποδίδουν τη δήλωση ότι μια γενική απεργία είναι ‘αδύνατη’. Αυτό πιστεύετε;» Ο Κένι απάντησε ότι «οι άνθρωποι μιλάν για μια γενική απεργία αλλά αυτό είναι πολύ εύκολο να το πει κανείς. Η δουλειά μας είναι να σιγουρέψουμε τις θέσεις εργασίας. Νομίζω ότι μια γενική απεργία είναι αδύνατη αυτή τη στιγμή. Κάθε πολιτική έχει την ώρα της. Μια γενική απεργία μπορεί να έρθει. Ο θυμός και η απογοήτευση την φέρνουν. Οι άνθρωποι αναγκάζονται να αντιμετωπίσουν τις επιλογές τους. Αν η κυβέρνηση αποφασίσει να επιβάλει απαγόρευση των απεργιών παντού, μια γενική απεργία θα ακολουθήσει και θα είμαι ο πρώτος που θα συμμετάσχει. Και αν με βάλουν φυλακή τότε ας γίνει έτσι. Μπορεί να μου κάνει καλό και να βγάλει το βάρος από πάνων μου».

Phpto 3

Το Γενικό Συμβούλιο του TUC ομολογεί ότι κάποια στιγμή ο θυμός των μαζών μπορεί να το αναγκάσει να καλέσει γενική απεργία. Αλλά είναι ήδη προετοιμασμένο να παραμείνει στη φυλακή μέχρι οι μάζες να χτυπηθούν από το κράτος στις δρόμους και χωρίς ηγεσία να υποταχτούν. Μετά αυτοί οι ηγέτες θα απελευθερωθούν για να δασκαλέψουν την εργατική τάξη για τους κινδύνους απερίσκεπτων μαζικών ενεργειών.

Αυτοί οι ηγέτες εγκατέλειψαν στο Συνέδριο κάθε αναφορά στην προετοιμασίες οργάνωσης μια γενικής απεργίας όταν ακριβώς τώρα ήρθε η ώρα για να μια τέτοια απεργία. Συνειδητά έκλεισαν τα μάτια της εργατικής τάξης και την πρόδωσαν. Ο Κένι ξεκαθάρισε με τις δηλώσεις του ότι αυτοί οι ηγέτες προετοιμάζουν την ήττα της εργατικής τάξης.

Αυτοί οι ηγέτες πρέπει να απομακρυνθούν και να αντικατασταθούν από μια επαναστατική ηγεσία, εκπαιδευμένη και οργανωμένη από το Επαναστατικό Κόμμα Εργατών (WRP) που θα καλέσει γενική απεργία και θα ανατρέψει την κυβέρνηση συνασπισμού για να εγκαθιδρύσει μια κυβέρνηση εργατών και σοσιαλισμό. –

Επικοινωνία: erga1anti@yahoo.gr

Φωτογραφίες από την τεράστια διαδήλωση των συνδικάτων το Σαββάτο στο Λονδίνο. Πηγή:
http://www.wrp.org.uk/modules.php?name=gallery2&g2_itemId=13009

ΟΙ ΣΚΩΤΣΕΖΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟΡΡΙΨΑΝ ΤΟΝ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ – ΤΩΡΑ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Κύριο άρθρο, Σαββάτο 20 Σεπτέμβρη 2104, της καθημερινής βρετανικής εφημερίδας News Line, του Επαναστατικού Κόμματος Εργατών (τμήματος τής Διεθνούς Επιτροπής τής 4ης Διεθνούς). Πηγή: http://www.wrp.org.uk/news/10198

Διαδήλωση υπέρ της αναξαρτησίας στη Γλασκόβη, 8 Σεπτέμβρη 2014.

Διαδήλωση υπέρ της αναξαρτησίας στη Γλασκόβη, 8 Σεπτέμβρη 2014.

ΟΙ ΣΚΩΤΣΕΖΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ απόρριψαν το στενό αντιδραστικό εθνικισμό του SNP (Εθνικό Κόμμα Σκωτίας) στο δημοψήφισμα της περασμένης Πέμπτης γιατί μισούν και τους Σκωτσέζους και τους Εγγλέζους Τόριδες και περιφρονούν την ηγεσία του Εργατικού Κόμματος που είναι ερωτευμένη με τον καπιταλισμό.

Το πιο σημαντικό μάθημα για την εργατική τάξη απ’ αυτό το δημοψήφισμα είναι το αποφασιστικό ζήτημα της ηγεσίας και η προδοσία του Εργατικού Κόμματος.

Στα παραδοσιακά κέντρα του Εργατικού Κόμματος – στις μεγάλες εργατουπόλεις της Γλασκόβης και της Νταντί – όλη η εκστρατεία του SNP εστιάστηκε να παροτρύνει τους ψηφοφόρους των Εργατικών ότι αν αλήθεια ήθελαν να συντρίψουν τους Τόριδες και να τους διώξουν από τη Σκωτία, τότε έπρεπε να ψηφίσουν το SNP και όχι το Εργατικό Κόμμα που υποστηρίζει τον καπιταλισμό. Προκηρύξεις καλούσαν τους υποστηριχτές του Εργατικού κόμματος να γυρίσουν την πλάτη τους στο κόμμα και να ψηφίσουν SNP και ανεξαρτησία ως το μόνο τρόπο για να ξεκουμπιστούν οι Τόριδες.

[Στο δημοψήφισμα το SNP, το Σκωτσέζικο Πράσινο Κόμμα και το μικρό Σκωτσέζικο Σοσιαλιστικό Κόμμα δημιούργησαν συνασπισμό εκστρατείας υπέρ του «Ναι». Τα τρία μεγάλα καπιταλιστικά κόμματα, Τόριδες, Εργατικό Κόμμα και οι Φιλελεύθεροι σχημάτισαν το συνασπισμό υπέρ του «Όχι».]

Το μεγάλο ποσοστό ψήφων υπέρ του «Ναι» σ’ αυτές τις δυο πόλεις, αντανακλά την επιθυμία της εργατικής τάξης να ξεκουμπιστούν οι Τόριδες και ο καπιταλισμός, και δεν εκφράζει σε καμιά περίπτωση πραγματική υποστήριξη προς το Εθνικό Κόμμα Σκωτίας. Την ίδια στιγμή, αντανακλά το γεγονός ότι το Εργατικό Κόμμα με την προδοτική του στάση έχει χάσει κάθε υποστήριξη μεταξύ των εργαζομένων.

Η εκστρατεία του «Ναι» πήρε την πλειοψηφία λόγω έλλειψης αντιπάλου – μέσω της προδοσίας της ηγεσίας των Εργατικών που ανέβηκαν στην εξουσία το 1997 μετά από 18 χρόνια εξουσίας των Τόριδων της Θάτσερ και του Μέϊτζορ. Οι κυβερνήσεις του Εργατικού Κόμματος πρόδωσαν εντελώς την εργατική τάξη, ο ρόλος τους ήταν πάντα ως «κυβερνήσεις επιχειρηματιών» όπως υπερηφανευόταν ο Μπλερ.

Ότι οι Σκωτσέζοι εργαζόμενοι μισούν τους Τόριδες και περιφρονούν την προδοτική ηγεσία των Εργατικών είναι κατανοητό. Με τον Τόρι πρωθυπουργό της Βρετανίας Κάμερον και τους Τόριδες τόσο μισητούς, που κάθε φορά που άνοιγαν το στόμα τους πρόσθεταν μερικές εκατοντάδες ψήφους στο «Ναι», το Εργατικό Κόμμα προσπάθησε να παίξει το ρόλο του ανορθωτή της Ένωσης με τον πρώην πρωθυπουργό Γκόρντον Μπράουν να πρωταγωνιστεί.

Ο Μπράουν, που «διέσωσε» τις τράπεζες από κατάρρευση το 2008 εθνικοποιώντας τα χρέη τους στο κράτος και για να τα πληρώσει η εργατική τάξη, καλέστηκε ακόμη μια φορά για να διασώσει την Ένωση από το SNP, το οποίο είχε αναδειχθεί σε πρωταγωνιστή μέσα ακριβώς από τις προδοσίες του Εργατικού Κόμματος. Αυτός ήταν ο ρόλος που έπαιξε το Εργατικό Κόμμα, ως ναυαγοσώστες του βρετανικού καπιταλισμού, τρέχοντας στο καθήκον όποτε καλεστούν.

Από τη μεγάλη συγκέντρωση των συνδικάτων στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου (11 Ιούλη 2914) τη μέρα της 24ωρης γενικής απεργία στο δημόσιο.

Από τη μεγάλη συγκέντρωση των συνδικάτων στην πλατεία Τραφάλγκαρ του Λονδίνου (11 Ιούλη 2914) τη μέρα της 24ωρης γενικής απεργία στο δημόσιο.

Με τον Κάμερον τώρα πολιτικά νεκρό και τους Τόριδες σκορπισμένους από την κρίση και διασπασμένους από πάνω έως κάτω σε κάθε ζήτημα – από το UKIP [το εθνικιστικό-ρατσιστικό κόμμα της Βρετανίας που θέλει αποχώρηση από την ΕΕ], μέχρι τους «όρκους» που έδωσε ο Κάμερον ότι θα αυξήσει τις εξουσίες του SNP στον προϋπολογισμό – γίνεται φανερό ότι η ηγεσία του Εργατικού Κόμματος θα ξανακαλεστούν ως ναυαγοσώστες του συστήματος.

Αυτό μπορεί να πάρει τη μορφή ενός συνασπισμού με κομμάτια των Τόριδων ή μόνοι τους οι Εργατικοί να προσπαθήσουν να επιβάλουν στην εργατική τάξη τις δρακόντειες περικοπές και τα μέτρα λιτότητας που απαιτεί η καπιταλιστική κρίση για να διασωθεί ο καπιταλισμός, βασιζόμενοι για υποστήριξη στην ισάξια προδοτική ηγεσία του TUC [βρετανική ΓΣΕΕ] για να κρατήσουν την εργατική τάξη σε έλεγχο.

Στο πρόσφατο συνέδριο του TUC, ήταν τέτοια η προδοσία που ούτε καν συζητήθηκε η ίδια η πολιτική τους, δηλαδή να συζητηθεί το ζήτημα της γενικής απεργίας. Αντί για συζήτηση αποκήρυξαν τη γενική απεργία ως «απραγματοποίητη». Αντί να αγωνίζονται, αυτοί οι προδότες εργάζονται μέρα-νύχτα για να περιορίσουν το συνδικαλιστικό κίνημα σε διαμαρτυρίες και τη δήθεν ελπίδα ότι μια μελλοντική Εργατική κυβέρνηση θα είναι καλύτερη από τους Τόριδες. Όλα αυτά ξέροντας πολύ καλά ότι οποιαδήποτε Εργατική κυβέρνηση θα αναγκαστεί από την παγκόσμια κρίση να επιτεθεί στους εργαζόμενους, όπως ο Κάμερον και ο Όσμπορν [Υπουργός Οικονομικών] κάνουν τώρα.

Τώρα είναι φανερό ότι το ζήτημα της ηγεσίας είναι απόλυτα αποφασιστικό.

 Διαδήλωση των Νέων Σοσιαλιστών [Young Socialists] στο πρόσφατο συνέδριου του TUC [βρετανικής ΓΣΕΕ] στο Λίβερπουλ (9 Σεπτέμβρη 2014) με κεντρικό σύνθημα την κήρυξη γενικής απεργίας. Πηγή: http://www.wrp.org.uk/modules.php?name=gallery2&g2_itemId=12808


Διαδήλωση των Νέων Σοσιαλιστών [Young Socialists] στο πρόσφατο συνέδριου του TUC [βρετανικής ΓΣΕΕ] στο Λίβερπουλ (9 Σεπτέμβρη 2014) με κεντρικό σύνθημα την κήρυξη γενικής απεργίας.
Πηγή: http://www.wrp.org.uk/modules.php?name=gallery2&g2_itemId=12808

Ο καπιταλισμός είναι χρεοκοπημένος και ανήμπορος να προσφέρει καλύτερο μέλλον στους εργαζόμενους και στη νεολαία. Ο μόνος δρόμος μπροστά για την εργατική τάξη είναι η επαναστατική μεταμόρφωση της κοινωνίας με τη σοσιαλιστική επανάσταση. Αλλά αυτό απαιτεί τη δημιουργία μιας επαναστατικής ηγεσίας της εργατικής τάξης, που θα αντικαταστήσει τους Εργατικούς λοχαγούς του καπιταλισμού, μια ηγεσία προετοιμασμένη να καλέσει και να πραγματοποιήσει τη γενική απεργία για την ανατροπή της κυβέρνησης, και να συγκροτήσει μια κυβέρνηση εργατών που θα προχωρήσει να αντικαταστήσει την καπιταλιστική Ένωση με την εργατική δημοκρατία των Βρετανών εργατών και το σοσιαλισμό. Η κρίση της ηγεσίας πρέπει να επιλυθεί με το χτίσιμο του WRP [Επαναστατικού Κόμματος Εργατών] και το μαζικό κίνημα των Νέων Σοσιαλιστών – γίνετε μέλη σήμερα! –

Επικοινωνία: erga1anti@yahoo.gr

«ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΟ TUC [βρετανική ΓΣΕΕ] ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ»

«ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΟ TUC [βρετανική ΓΣΕΕ] ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΣΕΙ ΤΗ ΘΕΛΗΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ»

200 εργάτες, συνδικαλιστές, φοιτητές και νεολαία παρακολούθησαν το συνέδριο της εφημερίδας Νιούς Λάϊν (News Line) και της Συμμαχίας Όλων των Συνδικάτων (ATUA) το περασμένο Σάββατο στο Λονδίνο. Ακολουθεί το ψήφισμα του Συνεδρίου.

Καλούμε όλους τους συνδικαλιστές και τη νεολαία να ενωθούν στην πάλη ενάντια σ’ αυτή την άθλια κυβέρνηση λιτότητας. Όλοι δέχονται την επίθεση των τεράστιων περικοπών που πραγματοποιούνται ή σχεδιάζονται ενάντια στις θέσεις εργασίας, βοηθήματα πρόνοιας, υγεία και υπηρεσίες όπως στο Μετρό του Λονδίνου. Τώρα ήρθε η ώρα να ανατραπεί αυτή η κυβέρνηση!
Οι εργαζόμενοι σε κάθε κλάδο αναγκάζονται να υποστούν το βάρος της οικονομικής κρίσης ενώ οι τραπεζίτες και τα αφεντικά που προκάλεσαν την κρίση, χαίρουν τεράστιων πρόσθετων αμοιβών. Εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίες έχουν εξαφανιστεί στο δημόσιο τομέα και οι κοινωνικές υπηρεσίες διαλύονται.
Την ίδια στιγμή 1,4 εκατ. εργαζόμενοι έχουν εξαναγκαστεί σε «συμβόλαια μηδενικών ωρών», όπου είναι στη θέληση του εργοδότη πότε και πόσες ώρες θα εργαστούν. Η θέση του εργοδότη ως «άρχοντα» έχει αποκατασταθεί.
Τα μαζικά κλεισίματα των εντατικών και των μαιευτικών κλινικών στα νοσοκομεία, που άρχισαν, αποδείχτηκε καταστροφικό. Εκεί όπου οι κλινικές καταργήθηκαν χάνονται ζωές ενώ ασθενείς αναγκάζονται να ταξιδεύσουν μακριά για να δουν γιατρό. Αποτέλεσμα οι τεράστιες ουρές, λίγοι γιατροί και νοσοκόμες, πολλές ώρες αναμονής, ενώ υπάρχουν σχέδια να χρεώνονται οι οικογένειες των μεταναστών για υπηρεσίες υγείας, ως προοίμιο να για να πληρώνουν όλοι.
Οι τελευταίες περικοπές στον προϋπολογισμό θα αναγκάσουν τα χειρουργεία να κλείσουν. Μερικά φάρμακα για τον καρκίνο δεν θα είναι πια στο Δημόσιο Σύστημα Υγείας καθώς θεωρούνται ακριβά. Το Δημόσιο Σύστημα Υγείας μετατρέπεται σε μπίζνες και σε 40 περιοχές είναι στο χείλος της χρεοκοπίας.
Τα πράγματα είναι το ίδιο κακά στην εκπαίδευση. Η αναγκαστική μετατροπή των δημόσιων σχολείων σε «ακαδημίες» και «ελεύθερα σχολεία» αποδείχτηκε μια ακόμη καταστροφή. Μερικά από τα «ελεύθερα σχολεία» τώρα κλείνουν γιατί κοστίζουν πολύ και οι «ακαδημίες» έχουν καταγγελθεί ότι προσφέρουν χαμηλής ποιότητας εκπαίδευση, με καθηγητές χωρίς διπλώματα, ενώ αρνούνται να καταβάλουν στους καθηγητές τούς μισθούς και τι συνθήκες που έχουν συμφωνηθεί με τα συνδικάτα.
Οι μισθοί των πανεπιστημιακών καθηγητών είναι επίσης, πολλοί είναι σε συμβόλαια μηδέν ωρών, και πραγματοποιούνται τεράστιες περικοπές σε τμήματα για να «γίνουν οικονομίες». 
Στους εργαζόμενους στο δημόσιο τομέα η κυβέρνηση πρόσφερε αυξήσεις στην καλύτερη περίπτωση 1%. Όλοι ξέρουν ότι κάτι τέτοιο ισοδυναμεί με περικοπή μισθών τη στιγμή που αυξάνεται το κόστος ζωής. Γι’ αυτό το 1% απορρίφτηκε. Ζητάμε όλοι οι εργαζόμενοι να πάρουν τουλάχιστον 10% αύξηση στο μισθό τους.
 Τα συμβόλαια μηδενικών ωρών είναι απαίσια και πρέπει να απαγορευτούν από τα σωματεία και να κηρυχτούν παράνομα από το Κοινοβούλιο. Είναι το τέλος των συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και γυρίζουν τους εργαζόμενους πίσω στον 19ο αιώνα. Η πάλη της εργατικής τάξης κέρδισε νομοθεσία για την προστασία της εργασίας – το οχτάωρο, ασφάλεια στη δουλειά, αμοιβή για αρρώστια και διακοπές. Το ρολόι γυρνά πίσω με την κρίση του καπιταλιστικού συστήματος. Γι’ αυτό ο καπιταλισμός πρέπει να ανατραπεί και να αντικατασταθεί από το σοσιαλισμό. 
Η νεολαία έχει χτυπηθεί χειρότερα απ’ όλους. Η χορήγηση επιδομάτων καταργήθηκε και τώρα πολλοί δεν μπορούν να συνεχίσουν στην ανώτερη εκπαίδευση. Χρειάζονται τουλάχιστον 9 χιλιάδες λίρες για τα δίδακτρα στα πανεπιστήμια κάτι απαγορευτικό για τις εργατικές οικογένειες. Το μόνο που τους προσφέρεται είναι μια θέση στα προγράμματα ανέργων όπου θα εργαστούν χωρίς αμοιβή υποτίθεται για να πάρουν «πείρα».Η νεολαία δεν έχει μέλλον σ’ αυτό το χρεοκοπημένο σύστημα.
Οι άνεργοι εργάτες και νεολαία υπολογίζονται ως «κακοποιοί». Με οποιαδήποτε δικαιολογία τα κρατικά γραφεία εργασίας μπορούν να σταματήσουν τα επιδόματα ανεργίας για βδομάδες ή και μήνες. Τώρα η κυβέρνηση συνεργασίας Τόρηδων-Φιλελεύθερων θέλει να εξαναγκάσει τους άνεργους να υπογράψουν συμβόλαια μηδέν ωρών αλλιώς θα τους κοπούν τα επιδόματα.
Οι συνθήκες κατοικίας δεν είναι καλύτερες. Τα συνεχώς αυξανόμενα ενοίκια στο Λονδίνο έχουν αναγκάσει πολλές οικογένειες να μετακομίσουν από την πρωτεύουσα. Ο φόρος κρεβατοκάμαρας οδήγησε σε χιλιάδες εξώσεις ενώ η δημοτική κατοικία έχει αντικατασταθεί από ακριβά συγκροτήματα ιδιωτικών κατοικιών.
Στις περισσότερες περιπτώσεις οι συνδικαλιστικές ηγέτες έχουν αποδεχτεί αυτός τις συνθήκες και άφησαν για χρόνια το TUC να συζητεί για «τα πραχτικά ζητήματα κήρυξης μιας γενικής απεργίας», σαν μια ανόητη κωμωδία, αντί να επιμείνουν στην κήρυξη γενικής απεργίας για την ανατροπή της μισητής κυβέρνησης συνασπισμού και την αντικατάσταση της από μια κυβέρνηση εργατών. 
Αντί γι’ αυτό είχαμε ωριαίες απεργίες ή μερικές μέρες δράσης που είναι αναποτελεσματικές. Αυτή η στάση οδήγησε στο κλείσιμο πυροσβεστικών σταθμών, νοσοκομείων, και θέσεις εργασίες εξαφανίστηκαν την ώρα που οι μεγάλοι κρατικοί οργανισμοί όπως το Βασιλικό Ταχυδρομείο ξεπουλήθηκαν για ένα κομμάτι ψωμί χωρίς οι συνδικαλιστές ηγέτες να κάνουν τίποτα. 
Όλες αυτά τα μέτρα λιτότητας δεν βελτίωσαν την οικονομία στο ελάχιστο. Αντίθετα τα πράγματα χειροτέρευσαν με μεγαλύτερα χρέη και η Βρετανία αντιμετωπίζει την ίδια καταστροφή που διάλυσε την Ελλάδα και άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η κυβέρνηση ξόδεψε δισεκατομμύρια σε πολέμους για να αρπάξει τις πλουτοπαραγωγικές πηγές, ιδιαίτερα πετρέλαια, από άλλες χώρες και αυτό αποδείχτηκε καταστροφικό για την παγκόσμια εργατική τάξη. Ο πόλεμος ενάντια στο Ιράκ, ο πόλεμος στο Αφγανιστάν, η καταστροφή της Λιβύης δεν κατόρθωσαν τίποτα για τους ιμπεριαλιστές αλλά δημιούργησαν βουνά από πτώματα και κατέστρεψαν αναπτυγμένες χώρες όπως η Λιβύη και το Ιράκ. Οι ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι τις μετέτρεψαν σε καθυστερημένες χώρες όπου στρατιωτικές ομάδες προσπαθούν να αρπάξουν τον εθνικό πλούτο για το δικό τους ιδιωτικό όφελος. Τώρα ο ιμπεριαλισμός υποστηρίζει και βοηθά το δεξιό πραξικόπημα στην Ουκρανία, μια προσπάθεια καταστροφής των επιτευγμάτων της εθνικοποιημένης οικονομίας και στο όνομα της «δημοκρατίας» προσπαθούν να εξαναγκάσουν την Ουκρανία να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης ως μισο-αποικίας της.
Οι ιμπεριαλιστές της ΕΕ-ΕΠΑ χρησιμοποίησαν φασιστικά κινήματα για το πραξικόπημα στην Ουκρανία και τώρα υποστηρίζουν τις δολοφονικές τους επιθέσεις, μεταξύ των οποίων και τον εμπρησμό του Σπιτιού των Συνδικάτων στη Οδησσό με πάνω από 50 νεκρούς.
Ο φασισμός δεν πρέπει να σηκώσει κεφάλι ξανά στην Ευρώπη. Οι Ουκρανοί εργαζόμενοι δεν πρέπει να αγωνιστούν μόνοι τους. Οι «Ηρωικές Πόλεις» Χάρκοβο, Οδησσός, Ντονένσκ, και πολλές ακόμη, νίκησαν το φασισμό στη δεκαετία του 1940 και δεν θα υποκύψουν σήμερα στον ιμπεριαλισμό και στα φασιστικά τάγματα εφόδου του Δεξιού Τομέα. Υποστηρίζουμε το σύνθημα των εργατών που κήδεψαν τους νεκρούς του εμπρησμού του Σπιτιού των Συνδικάτων: Ποτέ δεν θα ξεχάσουμε, ποτέ δεν θα συγχωρέσουμε.
Η εργατική τάξη αρνήθηκε να υποστηρίξει τον πόλεμο ενάντια στη Συρία. Πρέπει να δράσει ξανά και να σταματήσει αυτή τη φιλοπόλεμη κυβέρνησης που πολεμά την εργατική τάξη στο εσωτερικό και στο εξωτερικό και να την ανατρέψει με γενική απεργία. 
Θα συγκεντρωθούμε έξω από το χτίριο του TUC στις συναντήσεις του Εκτελεστικού στις 25 Ιούνη και στις 23 Ιούλη και θα απαιτήσουμε να κηρυχτεί γενική απεργία για την ανατροπή της κυβέρνησης του Κάμερον για τα εγκλήματα της ενάντια στους εργαζόμενους στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Θα απαιτήσουμε το TUC να υποστηρίξει τους Ουκρανούς εργαζόμενους ενάντια στο δεξιό πραξικόπημα. Οι ηγέτες του TUC πρέπει να σταματήσουν να τρεμουλιάζουν στο ζήτημα της γενικής απεργίας και πρέπει να την αποφασίσουν για να τερματιστεί η κυβέρνηση Κάμερον.
Η ανατροπή της κυβέρνησης Κάμερον θα είναι ένα τεράστιο πλήγμα στον ιμπεριαλισμό απ’ όλη την εργατική τάξη του κόσμου. Αυτή η κυβέρνηση συνασπισμού πρέπει να αντικατασταθεί από μια εργατική κυβέρνηση που θα βασίζεται στην οικοδόμηση μιας σοσιαλιστικής σχεδιασμένης οικονομίας. Αυτή είναι η μόνη λύση ώστε η νεολαίας μας να έχει μέλλον, να διασωθεί το Δημόσιο Σύστημα Υγείας και η ζωή να γίνει υποφερτή για εκατομμύρια.
Γι’ αυτό δίνουμε πλήρη υποστήριξη στους Νέους Σοσιαλιστές που οργανώνουν πορεία από το Λονδίνο στο Λίβερπουλ και σε μαζική συγκέντρωση στο Συνέδριο του ΤUC την Κυριακή 7 Σεπτέμβρη, απαιτώντας το TUC να κηρύξει γενική απεργία για την ανατροπή της κυβέρνησης Κάμερον και την εγκαθίδρυση κυβέρνησης εργατών και σοσιαλισμού.

Φωτό: Οι ομιλητές στο Συνέδριο της εφημερίδας Νιούς Λάϊν (News Line) και της Συμμαχίας Όλων των Συνδικάτων (ATUA) το περασμένο Σάββατο στο Λονδίνο.
Πηγή: http://www.wrp.org.uk/news/9781

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΟΖΩΝΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΧΤΙΣΤΕ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΕΘΝΗ!

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΟΖΩΝΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ – ΧΤΙΣΤΕ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΔΙΕΘΝΗ!

Κύριο άρθρο, Δευτέρα 31 Μάρτη, της καθημερινής εφημερίδας Νιούς Λάϊν http://www.wrp.org.uk, του Επαναστατικού Κόμματος Εργατών, Βρετανικού τμήματος της Διεθνούς Επιτροπής της 4ης Διεθνούς.

Το κύμα προπαγάνδας από κάθε φερέφωνο της καπιταλιστικής τάξης ότι δήθεν η οικονομική κρίση του καπιταλισμού τελείωσε, δέχτηκε χτύπημα την περασμένη βδομάδα με τη δημοσίευση μιας Έκθεσης, που κατάγραψε την πορεία της οικονομίας στη διάρκεια ενός χρόνου, και δείχνει ότι αντίθετα η κρίση βαθαίνει σ’ όλη την Ευρώπη.

Η έκθεση που σύνταξε η φιλανθρωπική οργάνωση Caritas επικεντρώθηκε σε 7 χώρες της Ευρωζώνης στις οποίες έχουν επιβληθεί τα πιο άγρια μέτρα λιτότητας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Σ’ αυτές τις χώρες – Ελλάδα, Κύπρος, Ιρλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία και Ρουμανία – η Έκθεση εντόπισε τεράστιες αυξήσεις των επιπέδων φτώχειας και στέρησης ιδιαίτερα μεταξύ της νεολαίας και των παιδιών.

Στην Ιρλανδία, που θεωρούταν για καιρό «διαφημίστρια» της λιτότητας, η Έκθεση βρήκε ότι η ανισότητα εισοδήματος εκτινάχτηκε από το 2009, με αποτέλεσμα το πλουσιότερο 20% του πληθυσμού να έχει εισοδήματα πέντε φορές υψηλότερα από αυτά του φτωχότερου 20%. Στην Κύπρο το επίπεδο φτώχειας περισσότερο από διπλασιάστηκε τον περασμένο χρόνο. Στην Πορτογαλία, Ισπανία και Ελλάδα η ανεργία στους νέους έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις – στην Ισπανία 58% και στην Ελλάδα πάνω από 59% – σε μερικές περιοχές της Ελλάδας η ανεργία στους νέους υπολογίζεται ότι ξεπερνά το 75%.

Ο εκπρόσωπος της Caritas Thorfinnur Omarsson παρατηρεί ότι: «Στις Βρυξέλλες ακούμε ότι η οικονομική κρίση τέλειωσε. Αλλά αυτή η Έκθεση όχι μόνο αμφισβητεί ότι η κρίση τέλειωσε, αλλά δείχνει ότι οι φτωχοί πληρώνουν την κρίση που δεν δημιούργησαν».

Αυτό που η Έκθεση δεν αναφέρει, παρ’ όλες τις επισημάνσεις ότι η κρίση δημιουργεί μια «νέα φτώχεια» σ’ όλη την Ευρώπη, είναι ότι η κρίση δημιουργεί μια πρωτοφανή επαναστατική κατάσταση που ξαπλώνεται σ’ όλη την ήπειρο. Το περασμένο Σαββατοκύριακο, δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενων και νεολαίας διαδήλωσαν στην ισπανική πρωτεύουσα Μαδρίτη, που οργανώθηκε με το τίτλο «Διαδήλωσε για την αξιοπρέπεια», που ζητούσε από την κυβέρνηση να μην πληρώσει το χρέος στους διεθνείς τραπεζίτες και να τερματίσει όλα τα προγράμματα λιτότητας που έχουν επιβληθεί στην εργατική τάξη. Αυτή η κολοσσιαία διαδήλωση δέχτηκε τη βίαια επίθεση των ισπανικών ΜΑΤ με αποτέλεσμα τον τραυματισμό 101 ανθρώπων.
Παρόμοια στην Ελλάδα, η εργατική τάξη είναι σχεδόν καθημερινά αντιμέτωπη με τη βία των ΜΑΤ καθώς αγωνίζεται ενάντια στη φτώχεια και τις μαζικές απολύσεις, το τίμημα που απαιτεί η τρόϊκα ΕΕ-ΔΝΤ-ΕΚΤ για ένα ακόμη δάνειο επιβίωσης του χρεοκοπημένου ελληνικού καπιταλισμού. Οι κινητοποιήσεις δημόσιων υπαλλήλων, συμπεριλαμβανομένων των εκπαιδευτικών, σχολικών φυλάκων και δημοτικής αστυνομίας, έχουν δεχτεί επιθέσεις από τα ένοπλα ΜΑΤ καθώς η τροϊκα διέταξε 14.000 απολύσεις μέχρι το καλοκαίρι.

Παρά τις οργανωμένες και συνεχείς βίαιες επιθέσεις των κρατικών δυνάμεων καταστολής, οι εργαζόμενοι έχουν δείξει τεράστια αποφασιστικότητα και δεν παραιτούνται του αγώνα τους – κάτι χαρακτηριστικό όλων των αγώνων που ξεπηδούν σ’ όλη την Ευρώπη.

Το δεύτερο βασικό χαρακτηριστικό της κρίσης είναι η απίστευτη άρνηση της ρεφορμιστικής και της σταλινικής συνδικαλιστικής ηγεσίας να ηγηθούν οποιαδήποτε πάλης που θα οδηγήσει σε σύγκρουση μεταξύ της εργατικής τάξης και του καπιταλισμού. Στην Ελλάδα η συνδικαλιστική ηγεσία αρνείται να καλέσει ενωτικές κινητοποιήσεις όλων των συνδικάτων του δημόσιου τομέα. Αντί να απαιτούν γενική απεργία για την ανατροπή της ελληνικής κυβέρνησης, οι ηγέτες της ΑΔΕΔΥ περιορίζονται στο κάλεσμα για «ανατροπή των κυβερνητικών πολιτικών λιτότητας». Συνειδητά ξεχνούν το γεγονός ότι η ανατροπή της πολιτικής της τροϊκας σημαίνει ανατροπή της κυβέρνησης, η οποία τα εφαρμόζει πιστά, αλλά σε κάτι τέτοιο αυτοί οι ρεφορμιστές είναι παντελώς εχθρικοί.

Η κατάσταση δεν είναι διαφορετική στη Βρετανία όπου η μισητή και περιφρονημένη κυβέρνηση μπορεί και επιβάλει σχέδια «μόνιμης λιτότητας» μόνο και μόνο γιατί το πανάθλιο TUC [ενοποιημένη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ] αρνείται να καλέσει γενική απεργία για την ανατροπή της.

Η επαναστατική κατάσταση που αναπτύσσεται ραγδαία στην Ευρώπη και στη Βρετανία απαιτεί την άμεση εκδίωξη αυτής της σάπιας ρεφορμιστικής συνδικαλιστικής ηγεσίας, που πρέπει να αντικατασταθεί από μια νέα επαναστατική ηγεσία. Αυτό σημαίνει χτίσιμο του WRP [Επαναστατικού Κόμματος Εργατών] και τμημάτων της Τέταρτης Διεθνούς σε κάθε χώρα, που πρέπει να είναι έτοιμα να ηγηθούν της πάλης για μια επαναστατική ανατροπή του χρεοκοπημένου καπιταλιστικού συστήματος και να προχωρήσουν την κοινωνία στο σοσιαλισμό. 

φωτό: Μάριος Λώλος, Πέμπτη 20 Μάρτη 2014, επίθεση ΜΑΤ στους εκπαιδευτικούς έξω από το πολιτικό γραφείο Μητσοτάκη